أَ فَلَمْ يَرَوْا إِلى ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ ا نمىنگرند در آنچه در پيش ايشان است و در سپس ايشان ، از زمين و آسمان إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ اگر خواهيم‌شان به زمين فروبريم ، أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّماءِ يا پاره‌ها [ اى ] از آسمان بر ايشان افكنيم ؛ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ اندر اين حجت است ، مر هر بنده‌اى را كه [ و را ] به حق انابت است . ( 9 ) وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلًا و داديم داود را از ما فضيلتى ، يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ و گفتيم اى كوهها تسبيح آريت با وى به هر حالتى وَ الطَّيْرَ و اى مرغان همچنين كنيت شما ، وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ و نرم گردانيديم « 1 » آهن مر او را . ( 10 ) أَنِ اعْمَلْ سابِغاتٍ و فرموديمش كه زره‌ها مىساز وَ قَدِّرْ فِي السَّرْدِ و اندازه نگه مىدار در تأليف آن ساز ، يعنى ميخ به مقدار حلقه كن نه سطبرتر كه حلقه‌ها بدرّاند « 2 » ، و نه باريكتر كه جنبان آيد ؛ وَ اعْمَلُوا صالِحاً و تو و اهل تو عمل صالح كنيت ، إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ چه من بيناام بدانچه « 3 » مىآريت . ( 11 ) وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ و مر سليمان را باد بود ، و بامداد رفتن وى يك‌ماهه راه بود ، و يك‌ماهه راه رفتن شبنگاه بود . وَ أَسَلْنا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ و روان كرديم « 4 » مر او را چشمهء مس و گويند چشمهء رو ، وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ و از پريان كسان بودند كه كار كردندى در « 5 » پيش او كار او « 6 » ، به فرمان كردگار او . وَ مَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنا و هر كه بگرايستى از فرمان ما كه به طاعت وى فرموده بوديم ، نُذِقْهُ مِنْ عَذابِ السَّعِيرِ بچشانيديمى مر وى را « 7 »

--> ( 1 ) - ن و ت : كرديم . ( 2 ) - اصل : بدرراند . ( 3 ) - ن : بدانج . ( 4 ) - ن : كرد . ( 5 ) - ن : « در » ندارد . ( 6 ) - ن و ت : « كار او » ندارد . ( 7 ) - ن : مر او را .